head_logo.jpg
main_img.jpg
Grelina u chorych z zaawansowanym rakiem żołądka – analiza stężeń w osoczu krwi PDF Drukuj Email
spacer_grey.gif

Autorzy: Joanna Polczyk , Dorota Radkowiak, Joanna Sawicka
Opiekun: dr med. Anna Zub-Pokrowiecka

 

 

Celem pracy jest analiza stężeń greliny w osoczu krwi u chorych z zaawansowanym rakiem żołądka przed i po zabiegu całkowitej lub obwodowej resekcji żołądka.

Do badania zakwalifikowano 25 chorych z zaawansowanym rakiem żołądka (14 mężczyzn i 11 kobiet). Rozpoznanie raka żołądka było potwierdzone w badaniu histopatologicznym. Grupę kontrolną stanowiło 25 chorych (12 mężczyzn i 13 kobiet) bez zmian morfologicznych i histologicznych w błonie śluzowej żołądka. Grelinę w osoczu krwi oznaczano metodą radioimmunologiczną.

Analizując poziomy greliny w kolejnych pobraniach na czczo, 60min i 90min po posiłku (w grupie z rakiem żołądka przed zabiegiem operacyjnym) różnice na granicy istotności statystycznej zanotowano tylko dla pomiarów stężeń wyjściowych (p=0,0578). Z uwagi na fakt, że grelina w głównej mierze produkowana jest w komórkach błony śluzowej zlokalizowanych w dnie żołądka poddano analizie statystycznej stężenia greliny w osoczu krwi u pacjentów z lokalizacją raka w miejscu produkcji tego hormonu do pozostałych chorych w tej grupie z rakiem żołądka, u których masa guza jest umiejscowiona poza dnem. Średnie stężenia greliny przed zabiegiem operacyjnym w osoczu krwi u chorych z lokalizacją raka poza dnem żołądka były nieco wyższe w porównaniu z chorymi z guzem zlokalizowanym w dnie żołądka. Różnice te nie były jednak znamienne statystycznie (p=0,3394). Analizując średnie stężenia greliny w osoczu krwi, przed i po zabiegu operacyjnym wykazano różnice statystyczne pomiędzy poziomami tego hormonu tylko u pacjentów poddanych całkowitej resekcji żołądka. Spadek stężenia greliny w osoczu krwi po całkowitej resekcji żołądka był znamienny statystycznie w porównaniu do poziomu sprzed zabiegu (p=0,0183). Różnice statystycznie istotne zaobserwowano pomiędzy stężeniami w kolejnych pobraniach pomiędzy pacjentami po całkowitej i obwodowej resekcji żołądka (p=0,0438).

Niższe niż w grupie kontrolnej stężenia greliny w grupie chorych z zaawansowanym rakiem żołądka wynikają ze znikomej ekspresji greliny w komórkach raka. Spadek stężenia greliny u chorych po gastrektomii maksymalnie o 70% wartości wyjściowej potwierdza istotną rolę żołądka jako głównego miejsca wydzielniczego greliny.