head_logo.jpg
main_img.jpg
Aktywacja układu krzepnięcia u chorych operowanych metodą laparoskopową w trybie planowym PDF Drukuj Email
spacer_grey.gif

Autorzy: Michał Natkaniec, Kamil Szczupak, Mateusz Ostachowski, Szymon Pietruszka 

Opiekunowie: dr n. med. Maciej Matłok, lek. Michał Pędziwiatr 

 

 

Pierwsze miejsce w Surgery and Radiology Oral Session, Leiden International Medical Student Conference, Leiden, Holandia 2011

Pierwsze miejsce w sesji chirurgicznej - ustnej Międzynarodowej Konferencji Studentów Uczelni Medycznych, Kraków, 22-24 kwietnia 2010

 

Wstęp: Wytworzenie podczas zabiegu laparoskopowego odmy otrzewnowej wiąże się z podniesieniem ciśnienia w jamie brzusznej, co powoduje zastój krwi w dużych żyłach. Dodatkowo odwrotna pozycja Trendelenburga, w której przeprowadza się zabieg laparoskopowej cholecystektomii, upośledza powrót żylny. Czynniki te mogą sprzyjać powstawaniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), choroby o niemym przebiegu klinicznym i dającej poważne powikłania.

 

Cel: Celem pracy jest zbadanie wpływu wytworzenia odmy otrzewnowej podczas operacji metodą laparoskopową na zachowanie się układu krzepnięcia oraz określenie związku między wskaźnikiem masy ciała (BMI) i wiekiem chorego operowanego laparoskopowo a stanem układu krzepnięcia po zabiegu.

 

Materiał i metody: Badaną grupę stanowiło 40 chorych (K:M = 31:9, średni wiek 49±15,1 lat, średnie BMI 26±2,3 kg/m2), nieobciążonych czynnikami ryzyka ZŻG, niepoddawanych terapii przeciwzakrzepowej oraz bez odchyleń od normy liczby płytek krwi w badaniu morfologicznym. Badana grupa została poddana zabiegowi laparoskopowej cholecystektomii lub adrenalektomii. Zachowanie się układu krzepnięcia oceniono na podstawie analizy parametrów: aPTT, PT i TT. Próbki krwi na badanie koagulologiczne pobrano dwukrotnie: w dniu przyjęcia (próbka A) oraz 5 godzin po zabiegu (próbka B). W analizie statystycznej wykorzystano test Wilcoxona dla par obserwacji oraz współczynnik korelacji liniowej Pearsona.

 

Wyniki: Średni PT, aPTT i TT próbki A wyniósł odpowiednio 1,11±0,09 INR; 32,96±4,64s; 15,54± 1,64s. Średni PT, aPTT i TT próbki B wyniósł odpowiednio 1,21±0,12 INR; 36,08±9,18s; 15,71±1,72s. Zmiana parametrów krzepnięcia była istotna statystycznie dla PT, p=0,0008. BMI korelował z PT próbki B (p=0,04). Nie zaobserwowano korelacji między wiekiem a wartościami oznaczanych parametrów próbki B.

 

Wnioski: Znamiennie statystycznie wydłużenie czasu protrombinowego wskazuje na zmniejszone ryzyko aktywacji układu krzepnięcia w okresie pooperacyjnym. Wiek chorego nie wpływa na stan układu krzepnięcia po zabiegu. Wczesna w porównaniu do zabiegu klasycznego mobilizacja po operacji i szybki wypis do domu sprawia, iż stosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej grupie chorych nieobciążonych poważnymi czynnikami ryzyka ZŻG nie jest obligatoryjne. Należy zwrócić uwagę na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych w przypadku chorych z nadwagą lub otyłych. Przedstawione powyżej wyniki wymagałyby potwierdzenia w badaniu na większej próbie populacyjnej.