head_logo.jpg
main_img.jpg
Laparoskopia - historia, teraźniejszość, przyszłość PDF Drukuj Email
spacer_grey.gif

Autorzy: Piotr Major, Jakub Szczerbicki
Opiekun pracy: lek. med. Maciej Matłok


Streszczenie
Współczesna wideochirurgia to połączenie nowoczesnej techniki z prawie dwoma wiekami doświadczeń i prób klinicznych. Na całym świecie niezwykle dynamicznie wzrasta liczba operacji laparoskopowych oraz liczba chorych kwalifikowanych do tego typu zabiegów. Dlatego interesujące i niezwykle ważne wydaje się przybliżenie zagadnień związanych historią tej dziedziny chirurgii. Rozwój laparoskopii był procesem złożonym - wieloetapowym i interdyscyplinarnym. Pomysł i chęć zaglądnięcia do wnętrza ciała sięga starożytności. Za początek nowożytnej endoskopii uważa się pracę F. Bozziniego, który jest twórcą pierwszego układu optycznego umożliwiającego obserwacje wnętrza ludzkiego ciała. W kolejnych latach rozwój endoskopii był ściśle związany z urologią. Do 1901 roku, gdy G. Kelling wykonał doświadczalne wziernikowanie jamy brzusznej u zwierząt, badania endoskopowe przeprowadzano wyłącznie przez naturalne otwory, prowadzące w głąb jam ciała. Kelling posługując się cystoskopem Nitzego, wprowadzonym przez otwór wykonany w przedniej ścianie jamy brzusznej badał wpływ odmy otrzewnowej na narządy wewnętrzne. Jego odkrycie pozostało jednak bez echa. Dopiero dekadę później szwedzki internista H.Ch. Jacobaeus wykonał wziernikowanie jamy brzusznej u człowieka, otwierając tym samym nowy rozdział zarówno diagnostyki jak i chirurgii. W roku 1938 J. Veress udoskonalił zbudowaną przez Goetzego automatyczną igłę wprowadzaną do jamy brzusznej podczas wytwarzania odmy otrzewnowej. Kolejnym krokiem milowym w rozwoju laparoskopii było jej zastosowanie jako narzędzia terapeutycznego. Ogromny wkład w tym kierunku włożył niemiecki ginekolog K.Semm, który w trwającej 30 lat pracy przekształcił laparoskopie w metodę małoinwazyjnej techniki zabiegowej. 13 kwietnia 1980 roku przeprowadził w pełni laparoskopowe usunięcie wyrostka robaczkowego. W ślad za nim rozpoczęto stopniowe rozszerzanie zakresu wykonywanych laparoskopowo zabiegów. Jesienią 1985 roku E. Mühe jako pierwszy usunął pęcherzyk żółciowy. Dziś laparoskopowa cholecystektomia jest tzw. "złotym standardem". Chirurgia laparoskopowa stała się siłą napędową zmian technologicznych jakie dokonały się i stale dokonują w zakresie instrumentarium operacyjnego. Obecnie istotnym kierunkiem rozwoju technik laparoskopowych jest robotyzacja wielu czynności. Prawdziwe wydaje się również stwierdzenie, że chirurgia przyszłości to niewątpliwie chirurgia małoinwazyjna.